قرارداد پژوهشی با عنوان "بررسی میزان آگاهی، نگرش و رفتار شهروندان نسبت به مؤسسات خیریه تحت نظارت سازمان بهزیستی و ارائه الگوهای افزایش جذب مشارکت‌های مردمی" در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۴ میان دانشگاه گیلان و اداره‌کل بهزیستی استان گیلان منعقد شد. بر اساس این قرارداد، اجرای این طرح پژوهشی به مدت یک سال بر عهده دکتر رضا علیزاده، عضو هیئت علمی پژوهشکده گیلان‌شناسی دانشگاه گیلان، به عنوان مجری طرح قرار گرفته است. هدف اصلی این پژوهش، شناخت دقیق‌تر عوامل مؤثر بر نگرش و رفتار خیرخواهانه شهروندان و ارائه راهکارهای علمی و کاربردی برای تقویت و گسترش مشارکت‌های مردمی در فعالیت‌های خیریه است. این طرح به دلیل برخورداری از سؤالات پژوهشی مشخص و هدفمند، اتکا به پیشینه مطالعات داخلی و بین‌المللی، بهره‌گیری از روش‌های متنوع گردآوری داده از جمله مصاحبه و پیمایش، ارائه راهکارهای عملی برای رفع چالش‌های موجود و استفاده از نرم‌افزارهای آماری معتبر در تحلیل داده‌ها، در زمره پژوهش‌های کاربردی قرار می‌گیرد. در چارچوب این پروژه سه محور اصلی دنبال شده است: شناسایی و تبیین عوامل مؤثر بر نگرش شهروندان نسبت به فعالیت‌های خیریه، بررسی تجربه برخی کشورهای مسلمان در ساماندهی مؤسسات خیریه و ارائه راهکارهای عملی برای افزایش جذب مشارکت‌های مردمی. بر اساس چکیده این پژوهش، مطالعه حاضر با بهره‌گیری از رویکردهای کمی، کیفی و تطبیقی انجام شده است. در بخش نگرش‌سنجی از روش پیمایش استفاده شده و ۵۰۰ نفر از شهروندان بالای ۱۸ سال ساکن مناطق شهری استان گیلان مورد پرسشگری قرار گرفته‌اند. همچنین برای ارائه الگوها و راهکارهای اجرایی، مصاحبه‌های عمیق با ۱۸ نفر از کارشناسان و فعالان حوزه خیریه شامل خیرین، اعضای گروه‌های جهادی، نمایندگان کمیته امداد، مدیران مؤسسات خیریه و کارشناسان اداره‌کل بهزیستی انجام شده است. نتایج بخش کمی پژوهش نشان می‌دهد متغیرهایی نظیر میزان آگاهی، اعتماد اجتماعی، دینداری، تعلقات اجتماعی، احساس عدالت و نقش رسانه‌ها تأثیر معناداری بر نگرش شهروندان نسبت به فعالیت‌های خیریه دارند که در میان آن‌ها اعتماد مهم‌ترین عامل تأثیرگذار شناخته شده است. همچنین نتایج تحلیل رگرسیونی نشان می‌دهد متغیرهای مستقل مورد بررسی در مجموع حدود ۷۰ درصد از تغییرات نگرش شهروندان را تبیین می‌کنند. در بخش کیفی نیز یافته‌های حاصل از مصاحبه‌ها نشان می‌دهد که اگرچه روحیه نیکوکاری و تمایل به کمک به نیازمندان همچنان در جامعه حفظ شده است، اما شرایط اقتصادی و افزایش نرخ تورم موجب کاهش ارزش واقعی کمک‌های مردمی و تغییر الگوی مشارکت از کمک‌های نقدی به اشکال غیرنقدی و فعالیت‌های داوطلبانه شده است. بر اساس نتایج این پژوهش، راهکارهایی همچون افزایش شفافیت و تقویت نظام گزارش‌دهی مؤسسات خیریه، گسترش اطلاع‌رسانی و تبلیغات در رسانه‌ها و فضای مجازی، تنوع‌بخشی به روش‌های پرداخت و جذب کمک‌ها، حمایت بیشتر نهادهای دولتی و محلی از فعالیت‌های خیریه، محله‌محور کردن برنامه‌های نیکوکاری و نیز آموزش و فرهنگ‌سازی در مدارس و جامعه برای ارتقای سطح مشارکت‌های مردمی پیشنهاد شده است. این طرح پژوهشی گامی مؤثر در راستای تقویت پیوند میان دانشگاه و نهادهای حمایتی استان گیلان و بهره‌گیری از ظرفیت‌های علمی برای حل مسائل اجتماعی و توسعه فرهنگ مشارکت‌های مردمی به شمار می‌رود.